Intens verlangen naar een kind

Terug naar Ervaringen

De kinderen

Dit hoofdstuk gaat over de baby of de baby's, omdat het in verwachting raken van meer dan een kind bij reageerbuisbevruchting tot de mogelijkheden behoort.

Vrouwelijke huisarts
'Onze ervaring met een van onze IVF - kinderen is dat degene die nu een jaar of twee is, veel aandacht vraagt, hoor. Het kind hoeft maar donkerbruin te poepen of ik moet weer in actie komen. De moeders vragen veel aandacht, zijn misschien wat verwend en ze mogen ook altijd komen. Ik weet wel dat het kind heel gewenst is, maar ze piepen meteen. Op een gegeven moment wordt dat wel wat minder. Ik weet wel dat als ik een IVF-patiŽnt zou hebben, bij wie het mis ging, ik haar toch wel in de gaten zou houden en er zeker langs zou gaan.'

Met ons gaat het echt uitstekend! Onze drie kruimels groeien als kool. Ze zijn inmiddels zeven maanden oud. Ze zijn alle drie verschillend. Roos lijkt op mij, Bemard is een mengeling en Peter is sprekend zijn vader. (De potjes zijn dus niet per ongeluk verwisseld.) Het zijn alle drie gemakkelijke kindjes. Het is heerlijk om naar ze te kijken en ze te hebben. We zijn echt nog steeds gelukkig. Deze kindertjes zijn het mooiste wat we ooit zouden kunnen krijgen. Ze geven je zoveel liefde.Ze eten tegenwoordig brood en aardappels. Jullie zouden dat eens moeten zien, alle drie de snoetjes onder de boter of de bietjes. Ze kunnen nog niet wachten op elkaar, dus dat is brullen voor ieder hapje. Maar ja, binnen een half uurtje zijn we klaar met eten en dan zijn ze weer vrolijk. Ze spelen dan met z'n drieŽn en dat is een lust om te zien. Vechten om dat ene stukje speelgoed begint nu ook al!
Maar aan elkaars tenen sabbelen lijkt hier het einde. En Roos redt zich wel tussen de twee jongens, want dat is me een 'hittepetit'.

Anky, Ruud, Roos, Peter en Bernard

Wie had het ooit kunnen denken? Wij zijn zelf steeds blijven hopen. En zie daar: Jacqueline, een jaar en drie weken oud. Een schat van een meid aan wie we al ontzettend veel plezier hebben beleefd.
Nu proberen we ons geluk te vervolmaken: een broertje of zusje voor Jacqueline zou het einde zijn.
Fijn dat het IVF-team ons weer de nodige kansen biedt. De komende weken zijn weer spannend. Deze spanning zal uiteindelijk niet anders zijn dan bij de vorige succesvolle behandeling. Het is en blijft alles bij elkaar toch een emotioneel gebeuren.

Erna en Jack

Al maandenlang ben ik van plan om te schrijven. Gewoon om eens te laten weten hoe het zomaar iemand na een IVF vergaat. Bovendien wil ik laten weten dat ik nog altijd met een heel goed gevoel terugkijk op die twee behandelingen. Ik kan me nog herinneren dat het de eerste terugplaatsing door de fertiliteitsarts was. En met succes: na zeven weken zagen we drie kloppende hartjes op de echo. We waren door het dolle heen.
Verdriet was er toen er na drie maanden nog maar twee hartjes klopten. En de spanning daarna: hoe vergaat het die andere twee?
Na een zwangerschap van 32 weken werden onze dochters Linda en Jiska

met de keizersnede geboren. Een eeneiige tweeling. Uiteraard waren ze te klein, dus moesten ze in de couveuse. Maar ze waren kerngezond. Na vijf weken mochten ze naar huis.
Ze zijn nu bijna vijf maanden oud. En wij voelen ons zo rijk en trots met onze mooie meiskes.

Cynthia

Wat een toestand! Embryo's in een glaasje - dat dat goed gaat. Het is ongelofelijk. Nu dan in mijn buik.
We hopen maar dat het goed blijft gaan ...
Natuurlijk, soms gaat het inderdaad goed. Michel, onze wolk van een dreumes is daar het levende bewijs van!

Suzanne, Marco en Michel

Na jarenlang dokteren en vijf IVF - pogingen zijn we vandaag in het ziekenhuis om een heel andere reden: even showen met onze zoon Johan. Wat ben je die keren op- en neerrijden naar het.ziekenhuis snel vergeten als het een keer lukt!

Gregory, Beatrix en Johan

Hoe gaat het met jullie? Met Jeske en ons gaat het allemaal heel goed. Jeske is/nu bijna zeven maanden en ze begint al echt een persoontje te worden. Ze zit sinds kort in de kinderstoel aan tafel en dat is zů leuk. Ze hoort er nu helemaal bij.
En wij zijn helemaal gewend aan het ouderschap en fantaseren zelfs af en toe over een tweede kindje, terwijl ik me dat in het begin helemaal niet kon voorstellen.
Ik vroeg me af hoe andere moeders dat toch deden met wel drie kinderen.

Toen ons kindje glimlachte

Toen hij geglimlacht heeft, 't eerst van zijn leven,
kwam hij uit verre, stille landen zweven.
Daar had hij geen gehoor en geen gezicht,
en leefde alleenlijk bij inwendig licht.

Daar is het eenzaam en geen enkel ding
wordt er verwacht of laat herinnering.
Alles is daar zeer ernstig, en de nacht
heeft er geen weemoed, en ook niets dat lacht.

Met al de strengheid in zich van die sferen
kwam hij het luide, lichte leven leren,
de klanken en de grote mens-gezichten,
de schitteringen en de lampelichten.

't Was alles hem oneigen en om 't even,
want niets verbond hem met dit nieuwe leven.
Tot hij zijn moeder en zijn vader zag,
opmerkzaam op het wonder van hun lach.

Dat vreemde teken, dat hij niet verstond,
dat wonderlijk bewegen van hun mond,
dat sein van liefde, met een zacht verdriet
door 't weten van Verleden en Verschiet,

dat zocht hij stil te ontvangen met begrip,
zo ernstig als de stuurman van een schip
die zoekt op onbekende zee zijn koers
en ziet een lichtsignaal door 't nevelfloers.

Hij liet zijn oge' als tweelingstarren gaan
en zag ons beurtelings d'een na d'ander aan,
alsof hij omzocht op zijn hartegrond
of hij geen antwoord voor dat teken vond.

Toen was het plotseling of een vogel diep
in hem ontwaakte, die daar heel lang sliep,
en met een schone stem aan 't zingen ging,
lied 'ren van blijdschap en herinnering.

En als een bloem uit 't verre schemerland
ontbloeide in hem herkenning en verstand.
Hij zond het liefde-teken tot ons weer;
Hij lachte zelf - en was niet eenzaam meer.

Frederik van Eeden

Dus wie weet, geven we ons over een jaar op voor een tweede behandeling. Ik vind het nog steeds zo'n wonder dat het meteen de eerste keer is gelukt en dat ]eske er nu is. Ik verbaas me daar steeds weer over. Ze is ook zo'n prachtig kind. Ze is nieuwsgierig, tevreden, ze kan zichzelf ook goed vermaken. Als haar iets niet zint, kan ze ook flink te keer gaan en een behoorlijke dwingeland zijn. Dus het 'echte' opvoeden gaat nu beginnen. Ik vind het allemaal steeds leuker worden en het lijkt me voor ]eske fijn als ze een broertje of zusje zou krijgen, maar of dat ooit gebeurt is natuurlijk afwachten. Als ]eske een jaar is, willen we graag weer langskomen, want ze is tenslotte ook een beetje jullie kindje. Dan horen jullie van ons.

Nick, Leny en ]eske

Het kind

Hij is mijn vreugde; klein en druk en snel
is hij, geheel verdiept altijd
in zijn rumoerig spel.

Hij weet mijn liefde en mijn vreugde niet;
hij speelt bij mijnen stoel en ziet mij niet;
hij zal nooit weten dat ik ben, noch mijne vreugd en pijn
om zijn geheel in zich besloten zijn.

Mijn hand rust op zijn kleine sterke hand.
Hij heeft mij even aangekeken.
Ik voel zijn bloed, zijn schoon zelfstandig leven,
leven van mij, waarin ik niets beteken.

0 Vader in den hemel, is dit ook uw pijn?
dit zo diep in onszelf besloten zijn
van uwe kindren spelend aan uw voet?
en dat wij nimmer weten in ons snel vergeten
hoe wij uw vreugde en uw liefde en uw vragen zijn?

Is dit uw droeve glimlach? - zo uw Vader zijn?

Henri Bruning

Terug naar Ervaringen

Print deze pagina uit Print deze pagina
Voeg Fertiliteit.info toe aan je favorieten! Favorieten
INTERVIEW

Verhoging IVF slagingskans

Interview met gynaecoloog Van Santbrink over een nieuwe ontwikkeling ter verhoging van de IVF slagingskans.

Lees het interview

Fertiliteitsmedicatie per 2014

De overheid heeft bepaald dat per 1 januari 2014 de verstrekking van een aantal geneesmiddelen aan patiŽnten voortaan door het ziekenhuis moet worden geregeld.
Lees hier wat deze verandering voor u betekent..

Bron: Freya.nl

(advertenties)