In dit hoofdstuk zijn de brieven, ervaringen en emoties verzameld en weergegeven uit de periode vanaf de eierstokstimulatie tot en met het in de baarmoeder brengen van de embryo's.

De stimulatie

Tijdens een normale menstruatiecyclus wordt meestal één eicel rijp in de eierstokken. Om bij een behandeling meer eicellen te verkrijgen, moeten de eierstokken worden gestimuleerd. De stimulatie kan tot stand komen door het toedienen van hormonen via injecties in de spieren of door middel van een klein naaldje rechtstreeks onder de huid. Per behandeling gaat het om zo'n vijftien injecties. Sommige vrouwen of hun partner leren om deze zelf toe te dienen. Het verloop van de eirijping moet enkele keren per week worden gecontroleerd in het ziekenhuis. Als de stimulatie van de eierstokken klaar is en er voldoende eiblaasjes aanwezig blijken te zijn, kan een afspraak worden gemaakt voor de eicelpunctie. Als er minder dan drie eiblaasjes gerijpt zijn, wordt de hormoonbehandeling meestal gestaakt en zal er in een volgende behandelcyclus met een hogere dosis hormonen opnieuw worden gestart.

Ik lig hier voor de zesde keer. Deze behandeling is helemaal goed gegaan. De eerste drie keer heb ik erg veel spuiten gehad, de volgende drie keer het pompje. Dit vond ik de fijnste methode.

Maurits en Sabine

Maar de ervaringen tijdens de stimulatie blijven ingrijpend. Het spuiten van hormonen heb ik ondertussen zo'n beetje geleerd. Mijn hand is niet al te beverig meer, en ik doe mijn vrouw ook niet al te veel pijn meer. Het spuiten is na een paar behandelingen bijna routine geworden, maar toch: heb ik de spuiten wel goed klaargemaakt? Mij niet vergist in doseringen? Gaat de naald er deze keer wel snel en soepel in? Maar dat is een spanning die nog te dragen is.

De vraag wordt daarna of ik rustig kan blijven tijdens die hormoonbehandelingen. Lukt het mij om te gaan met de stemmingswisselingen van mijn vrouw? De gewone spanning die wij in die periode allebei hebben, wordt vergroot door niet te voorspellen gemoedswisselingen. Soms kan ik ze niet opvangen en word ik zelf kwaad, en daarna weer boos op mijzelf dat ik mij liet gaan. Daarna dan moe en gespannen naar bed - en ontspannen vrijen is er dan niet bij, vaak zo'n hele periode niet. En ook daar ben je dan weer boos over: waarom kan het bij ons verdorie niet gewoon, zoals het hoort? Waarom wordt ons het krijgen van kinderen niet gegeven? Waarom moet het bij ons zo moeilijk?

Mark

Gynaecoloog
'Bij sommige patiënten kan het overstimulatiesyndroom ontstaan. Dit syndroom ontstaat meestal bij vrouwen die sterk op de injecties reageren en door de behandeling zwanger worden. Het zwangerschapshormoon lijkt de veroorzaker van dit ziektebeeld dat, mits goed behandeld, erg vervelend, maar niet gevaarlijk is.'

Vrouwelijke Fertiliteits arts
'Door de hormoonkuur kun je klachten krijgen, zoals stemmingsveranderingen, labiel worden en spontaan huilbuien krijgen. Je ziet ook aan de man dat het niet echt goed gaat: niet bij iedereen hoor! Je probeert uit te leggen dat dit komt door de hormonen. Je zegt dat die man de veranderlijke stemmingen toch maar een beetje door de vingers moet zien. Moeilijk hoor, want deze vrouwen kunnen soms heel onredelijk tekeergaan; kortom, ze zijn labiel. Zelden wordt er doorverwezen naar de psycholoog. Ik kan me niet herinneren dat we die tijdens de behandeling geconsulteerd hebben. Het gebeurt wel eens, maar dat is dan bij het evaluatiegesprek dat aan het eind van de behandeling plaatsvindt. Het moeilijkste punt is het afwachten of het gelukt is.'

Vrouwelijke huisarts
'Als ik een spuit geef voor IVF, moet ik altijd even met de vrouwen praten. Ik kan ze nooit zo weg laten gaan. Ik vind het zo knap wat ze doen, ik vind het zo zwaar. Ze hebben geen keus, want ze willen ontzettend graag een kind. Ze zitten in een tunnel. Op het moment dat ze zeggen dat ze een kind willen, is er geen weg terug. Ik heb dan ook echt medelijden met die mensen. Het is invoelbaar voor me. En als ze echt kunnen stoppen, dan heb ik daar ook ontzettende bewondering voor.'

Mannelijke huisarts
'Een echtpaar kwam in aanmerking voor IVF en kwam dat toch even met mij bespreken. Maar als dan de behandeling in gang wordt gezet, hoor je weinig van de mensen. Mijn persoonlijke rol is dan niet meer zo groot. Dat is een compliment voor de specialisten. Ze geven goede informatie, de mensen voelen zich daar thuis. De rol van de huisartspraktijk is in die zin belangrijk, dat het spuiten door de doktersassistentes wordt gedaan. De vrouwen komen terug in mijn praktijk als ze zwanger zijn. Maar het komt ook voor dat ze in het ziekenhuis willen bevallen. Als de IVF-behandeling mislukt, komen mijn cliënten wel terug, zodat ik ze kan opvangen. Dat is het moeilijkste. Als ze stoppen is het vaak om verzekeringstechnische redenen. Gelukkig is het meestal zo dat de mensen zelf de grenzen stellen en niet de arts.

Ook ik merk, evenals de fertiliteits arts, dat de vrouwen last hebben van stemmingswisselingen. Steeds maar weer al die spuiten, dat opgeblazen voelen, enorme impact, daar worden ze soms erg depressief van. Ze vinden het toch wel prettig om er eens rustig over te praten. Ik denk dat ontspannen zijn toch ook meewerkt. Ik denk dat vrouwen die lekker in hun vel zitten meer kans maken om zwanger te worden.'

Gynaecoloog
‘Uit de reacties van de echtparen blijkt dat deze periode niet als zwaar wordt ervaren. De mensen zijn actief bezig met de kinderwens. Er bestaat nog volop hoop.’

De punctie

Gynaecoloog
'De tweede fase van de behandeling gaat in als de stimulatie van de eierstokken is geslaagd en er voldoende eiblaasjes aanwezig blijken te zijn. Pas daarna kan er een eicelpunctie worden gedaan. De punctie moet op een zeer nauwkeurig van tevoren vastgesteld tijdstip plaatsvinden, enkele uren voor de eisprong. Hiertoe wordt een injectie met een speciaal hormoon (Pregnyl@) toegediend en veertig uur daarna zal de eisprong plaatsvinden. Dat betekent dat de eicel vrijkomt uit het veel grotere eiblaasje. Dus wordt de punctie 34 tot 36 uur na deze injectie uitgevoerd door de gynaecoloog of de fertiliteits arts. De punctie gebeurt via de vagina, die plaatselijk wordt verdoofd. Ook deze fase kan weer een teleurstelling opleveren: soms zijn de eiblaasjes leeg.'

Dit is alweer de vijfde poging. Ze zeggen de aanhouder wint. Beter dan nu hebben we er nog niet voorgestaan. Bij de punctie kwamen maar liefst 22 eitjes te voorschijn. Na de bevruchting bleken zestien embryo's geheel perfect te zijn. De beste drie zijn teruggeplaatst en de overige dertien zijn ingevroren. Hopelijk hebben we deze niet meer nodig. Volgende week vertrekken we voor twee weken naar de Verenigde Staten en Canada. Dus een zwangerschapstest zal uitgesteld moeten worden. Het beste is volgens mij gewoon van keer tot keer bekijken en niet te veel jezelf voorhouden dat je nog een aantal pogingen hebt te gaan. Ik gun iedereen dat ze ons aantal pogingen niet zullen halen.

Karin en Martijn

Zitten we weer een beetje trillerig van de punctie bij te komen; het zijn de medicijnen, zeggen ze. Hopen dat alle positieve gedachten en gevoelens van ieder die van ons houdt op ons gericht zullen zijn, zodat we nu het geluk. zullen hebben dat het lukt. Eerst de bevruchting, terugplaatsen en dan wachten en hopen. Gelukkig kunnen we samen onze emoties goed verwerken en samen worden we zo steeds sterker. Heel fijn en gemoedelijk hoe we hier in Tilburg tegemoet getreden worden. Herkenning, elke keer weer en een hele prettige omgeving, gecreëerd door fantastische mensen die toch elke keer weer met zeer emotionele mensen moeten, maar ook kunnen omgaan. Door hen blijft onze hoop zeker bestaan.

Alida en Stefan

Tijdens het volgende onderzoek wordt gekeken of de hormoonbehandeling heeft geholpen. Ik zie de pijn bij mijn vrouw tijdens het onderzoek en weer kan ik niets doen. De machteloosheid die tijdens de punctie nog erger wordt, op het moment dat de eicellen worden uitgenomen en onderzocht door anderen. De man is veroordeeld tot nietsdoen en krijgt de rol van toeschouwer toebedeeld.

Mark

Zojuist heb ik een spuitje gekregen en ik zal zo wel een beetje duizelig worden. De punctie is vanochtend uitgevoerd. Er blijken ongeveer acht goede eicellen bij te zijn. Natuurlijk hoop ik dat er een goede bevruchting zal plaatsvinden. Deze twee weken die komen, vind ik eigenlijk de moeilijkste. Wachten of er wat blijft zitten. Wij hebben het geluk dat we al een heerlijk klein moppie hebben: Margootje. Ze is ook via deze weg verkregen. En het wordt tijd dat er een klein broertje of zusje bijkomt, zodat ze lekker kunnen spelen en ruziën.

Ester

De eerste poging strandde; er ontwikkelden zich te weinig follikels (eiblaasjes). Ook al weet je dat dat kan, toch is het een teleurstelling. De tweede keer ondergingen we de hormoonkuur laconieker en des te blijer 'Yaren we toen bleek dat er zich zeven follikels hadden ontwikkeld. Gisteren punctie: niet te geloven, zeven eitjes waarvan de meeste er goed uitzagen. Ik werd er helemaal bibberig van (of was dat nog van de spuit vooraf?).

Francis en Bert

Fertiliteits arts
'De meeste vrouwen zien nogal erg tegen de punctie op. Velen hebben vragen als: "Doet het pijn? Hoeveel blaasjes ga je aanprikken? Hoelang duurt dat?" We prikken alle blaasjes aan. Dan leg ik uit waarom we dat doen, en dat het beter is. Dat zelfs in kleine blaasjes een eitje kan zitten. Zo'n punctie duurt twintig minuten. Normaal reken je drie kwartier met de voorbereiding erbij. Ik zeg altijd dat het pijn doet, maar dat het goed te verdragen valt. Over het algemeen is dat ook zo.

Het kan sterk wisselen. Er zijn mensen die helemaal geen pijn hebben, die nemen een raar gevoel waar, een elektrisch stroompje. Zo'n vijftien minuten voordat de punctie wordt uitgevoerd, krijgen de vrouwen een spuitje, waardoor ze zich wat ontspannen voelen, en een pijnstiller. Dan krijgen ze een tweede spuitje om de plaats in de schedewand te verdoven. Dat is de plek waar we naar de eierstokken prikken. Dat houdt in dat de schede wat verdoofd is, maar neemt niet weg dat je toch de eierstokken aan moet prikken en dat is afhankelijk van de vrouw, maar dat wordt wel gevoeld.

Gynaecoloog
'De fertiliteits verpleegkundige heeft tot taak de vrouw tijdens de punctie op haar gemak te stellen en de fertiliteits arts te assisteren.'

IVF -verpleegkundige
'Tijdens de punctie, het terugplaatsen of het maken van een echo, is mijn taak toch een beetje begeleiding. Ik probeer die vrouw maar te laten ontspannen. Veel kijken en luisteren. De reden zoeken waarom ze niet ontspannen is. Soms moet je praten, maar soms niks zeggen. Soms moet je haar wèl aanraken en soms weer niet.

Bij een punctie zit de arts achter de vrouwen daarachter het laboratoriumpersoneel. De man staat bij het hoofd van de vrouw, wij staan daartussenin omdat we ook wat handelingen moeten verrichten. Je staat tussen de arts en de patiënt in en het is jouw taak om aanwijzingen te geven: "Het gaat goed, even pauze, ze heeft pijn," enzovoort. Je moet rust uitstralen en trachten de mannen te betrekken bij de behandeling.'

Fertiliteits verpleegkundige
'Er komen ook patiënten met een incest verleden, die daardoor moeilijker te begeleiden zijn en op hun gemak te stellen. Het meest bijgebleven: een punctie bij een vrouw die vervelende dingen heeft meegemaakt in het verleden, seksueel. Er waren vervelende onderzoeken geweest, hardhandig, misschien ook incest, dat weet ik niet zeker. Ze kreeg vroeger puncties onder Dormicum (licht narcose middel); bij ons hebben we dit gelukkig zonder kunnen doen. Het is een middel waardoor ze de flashback niet hebben en ze weten daarna niet wat er gebeurd is, dat uur is echt weg. Ze weten het echt niet. Op haar inpraten is heel belangrijk, haar rustig laten worden.'

De spermaproductie

Gynaecoloog 'Na een geslaagde punctie waarbij eicellen zijn verkregen, worden deze in een kweekvloeistof overgebracht. Hier moeten ze nog gedurende vijf à zes uur verder "rijpen" voordat ze kunnen worden bevrucht. Tijdens deze fase, de pre-incubatietijd, wordt de man gevraagd sperma te produceren in een ruimte waar hij wat privacy heeft. Het is namelijk van groot belang dat de kwaliteit van het sperma zo optimaal mogelijk is en dat is het tot ongeveer een uur na de productie'

Maar hopen doe je toch. Gedurende de behandeling, tot en met de dag van de punctie, sta je als vrouw centraal. Maar dan komt eindelijk de man aan bod. Een even belangrijke, maar een veel gemakkelijkere rol. Hoewel ...

Ester

Het voorgenomen vluggertje liep uit de hand. Na ongeveer vijftien minuten tobben in mijn eentje, in een ruimte die op geen enkele wijze stimuleert tot een vruchtbaar resultaat, heb ik Ester erbij gehaald en het potje was binnen vijf minuten gevuld. Daarom willen wij een ieder adviseren om direct samen van deze waanzinnige ruimte gebruik te maken. Op die manier kan een kind toch nog met liefde tot stand komen.

Ester en Peter

Het blijft lullig om daarna met zo'n potje in je hand naar een kamertje te moeten lopen om zaad te produceren en vervolgens dat potje te moeten overhandigen aan een van de medewerkers. Maar de schaamte van de eerste keer is voorbij. Leuk is anders, maar ik denk dan maar weer dat het de enige mogelijkheid is die ons rest.

Mark

Ik vind het leuk te lezen hoe al die vrouwen puncties en dergelijke ervaren. Maar wat ik daaraan toe wil voegen is dat het ook voor een man niet zo leuk is om, net als je vrouw leeg gepuncteerd is en pijn heeft, je te moeten kwijten van jouw aandeel. Dat bedoel ik met: Het is ontdaan van de intimiteit, want normaal gesproken heb je er andere gevoelens bij. Goed, voor ons begint ook een periode van wachten en toch hopen. Iedereen die nog bezig is met IVF en diegene die dit voor het eerst doet, veel succes en sterkte! Bedenk dat je dit niet als enige hoeft door te maken.

Guus

Gisteren punctie: niet te geloven, zeven eitjes waarvan de meeste er goed uitzagen. Ik werd er helemaal bibberig van (of was dat van de spuit?). Toen werd het even moeilijk. We hadden een halfuur de tijd om sperma te geven. Wat oneerlijk toch al, dat de man zo weinig kan doen, maar wat hij wel kan doen: daar hangt alles van af. Even niet opletten en de hele behandeling is voor niets. God zij dank konden we ook dat in alle rust doen. Morgen horen we of de eitjes bevrucht zijn. Hoe gek het ook klinkt, ik ben blij dat de natuur ook nog iets te vertellen heeft. Ome fantasie slaat nu even op hol... Maar de teleurstel1ing zullen we, hoop ik, ook wel kunnen opvangen. We zijn zo blij dat we gebruik kunnen maken van deze techniek.

Francis

Gynaecoloog
'Als mannen er heel veel problemen mee hebben, kunnen ze ook thuis zaad produceren. Maar ze moeten ervoor zorgen. dat het zaad niet ouder is dan één uur. Indien nodig kan het zaad worden ingevroren, maar de voorkeur gaat uit naar vers zaad.'

Fertiliteits verpleegkundige
'Het is wel voorgekomen dat na de punctie de mannen problemen hebben met produceren van sperma. Het moet dan wel op uur en tijd gebeuren. In het begin vond ik het moeilijk om er over te praten. Maar het hoort er echt bij. Je moet er echt over praten. Je zegt dat de mogelijkheid van invriezen ook bestaat. Ik bel dan waar de man bij zit naar het laboratorium. Dan wordt er afgesproken wanneer er sperma gebracht kan worden. We zeggen ook wel dat als het op die dag kan, dat vers sperma beter is dan ingevroren. Het werkt dan ook vaak en je ziet dat de patiënt daar blij mee is. Die dwang zit er niet meer achter. Dank zij deze psychologische steun in de rug slagen veel mannen er toch in het zaad vers in te leveren op de dag van de punctie.'

Fertiliteits verpleegkundige
'Zaad op commando. Er zijn mannen die opbellen: "Ik moet er niet aan denken, dáár, en precies op tijd. Thuis geeft het ook al problemen in onze relatie. Ik kan dat echt niet in het ziekenhuis." Er moet wel zaad komen. Dus thuis produceren, het potje warm en rechtop houden en zo snel mogelijk op het laboratorium bezorgen. Een kamer een beetje gezellig maken, een boek neerleggen, een lampje ophangen, koffie, vragen of de vrouw in de buurt blijft. Dat wil soms nog weleens helpen.'

Gynaecoloog
'Als de eicellen en het zaad zijn verkregen, kan in het laboratorium de bevruchting van de eicellen plaatsvinden. Net zoals de eicellen in het laboratorium verder moeten rijpen, zo moet ook het sperma nog eerst een bepaalde behandeling ondergaan voordat het in staat is om de verkregen eicellen te bevruchten. Het wordt gecentrifugeerd en daarna in een kweekvloeistof gebracht. Alleen de goed beweeglijke zaadcellen worden uiteindelijk gebruikt voor de bevruchting van de eicellen. Na 48 uur kan onder de microscoop worden vastgesteld of dit is gelukt en hoe de embryo's eruitzien. De embryo's krijgen de kwalificatie "mooi, middelmatig of slecht". Mooi ogende embryo's veroorzaken een hoger zwangerschapspercentage dan minder "mooie" embryo's.'

Plaatsing van de embryo's in de baarmoeder
Geboorte

Ik droomde een verschrikkelijk verhaal.
Ik was een zaadje en ben ontsproten
In een warm duister en werd groter
En was een plantje in een rode schaal,
Grootlobbig en ik groeide tot een dier
Dat bloed dronk en zich blind bewoog
En wegschool in een zacht rood wier,
En groter werd, en rees, en hoog
Boven en binnen zich een kloppen
Voelde en een vreemde drang begon
En een verscheuren, en ik won
Een lichte wijdte, en ik kon
Mijn eerste schreien niet verkroppen.

't Leven is zwoegen om zich te verstoppen
In 't duister, waarin men begon.

Willem de Mérode

De plaatsing van de embryo's in de baarmoeder is voor het echtpaar een bijzondere gebeurtenis. Deze embryotransfer is letterlijk en figuurlijk het gebruik maken van de vruchten die de IVF-behandeling heeft opgeleverd. De embryo's worden in de baarmoeder gebracht met behulp van een dun, soepel slangetje en dit wordt meestal niet als pijnlijk ervaren. Hierna blijft de vrouw samen met haar echtgenoot een kwartier tot een half uur in een rustruimte waar ook het Appeltjesboek ligt. Dit is dan ook de plaats waar vaak de in dit boek weergegeven ervaringen op papier worden gezet.

Toen ik eergisteren dit boek in handen kreeg en las wat er zoal in geschreven wordt, dacht ik meteen, ja dit is iets waar wij IVF-genootjes iets aan hebben, om je eigen gevoelens in anderen te herkennen. Op het moment zitten André en ik te wachten op een telefoontje of er wel of geen embryo transfer zal plaatsvinden, en ik moet jullie bekennen: we sterven van de zenuwen. Dit is onze vierde keer, maar we hebben naar onze mening toch alleen maar positieve ervaringen, ondanks de grote teleurstelling die we de vorige keer hebben gehad. Ik werd namelijk zwanger, maar heb nog net niet dat geluk geproefd waar wij toch allemaal voor vechten.

Wat ik ook erg belangrijk vind om te vermelden is dat het geen klaagboek moet worden, en daarom heb ik ervoor gekozen om thuis op mijn gemak en in alle rust te schrijven. Verder heb ik de boodschap: blijf moed houden.

André en iya

Vandaag is onze eerste terugplaatsing. Het is allemaal een beetje onwerkelijk. Er was één redelijk goed embryo. De dag van de punctie werden wij geconfronteerd met hoe dicht leven en dood bij elkaar liggen. Mijn vader is gestorven, plotseling. Ook voor hem hopen we dat deze poging zal slagen. Nu is het wachten. We hopen dat we met goed bericht terug mogen komen.

Koos en Lies

Nu komt dan dat zwangere gevoel van mijn vrouw. Ik voel dat niet zo, maar als man kun je ook alleen maar warm en lief proberen te zijn. Spannend.
Zouden ze het willen?
Zouden ze het halen?
Jee, wat spannend, maar wel verschrikkelijk leuk en warm. Ik zal ze nog even toespreken en koesteren.

Gemma en Frans

Vanmorgen was het heel spannend, omdat er gisteren nog geen embryo's waren gevormd. Toen ze belden en zeiden dat er toch een was ontstaan, waren we toch wel blij. Maar we waren ook onzeker. Op naar de volgende fase. Spannende tijden zullen nu volgen.

Karel en Heleen

Eén embryo teruggeplaatst
We hadden er al één
Maar die is al acht
En nu: wacht.

Adri en Rachel

Onze tweede keer. Van alle eitjes die bij de punctie zijn verworven, is nu één embryo teruggeplaatst, de derde dag na de punctie. Nu moeten we wachten tot 2 april, dan wordt er bloed geprikt. Na vijf uur opbellen voor de uitslag. Dit zal wel een minuut over vijf worden.

Kinderen heb je maar te leen
de een krijgt er veel
de ander niet een.
Dan krijg je geen liefde
maar ook geen verdriet.
Ja, zo is het leven
zorg dat je geniet.

Berrie en ]osien

Het is een onwezenlijk gevoel: het idee dat nu twee embryo's in mijn buik zitten. Spannend, spannend, spannend! Het is onze eerste poging en we proberen om met beide benen op de grond te blijven staan, maar 0h, wat is dat moeilijk! In dit boek lees je vooral van teleurstellingen, mislukkingen en hoop, maar je hoopt natuurlijk altijd dat het bij jezelf wel goed gaat.

Lynn en Marieke

Na de eerste embryo transfer lig ik hier nu ook te 'rusten' en bedacht dat ik in tegenstelling tot anderen eigenlijk geen hoop, gevoelens, gedachten of emotionele reactie heb. Je zou het kunnen vergelijken met niet echt leven en toch doorgaan met je gewone leven. Ik heb onbewust alles geblokkeerd om te voorkomen dat ik één hoopje ellende word. En dat ben ik me, nu ik hier lig, bewust geworden. Zelfs daar heb ik verder geen gedachten over. Alleen dat het mijn manier is om mezelf en mijn omgeving te beschermen. Ik zou me misschien schuldig moeten voelen, maar zelfs dat doe ik niet. Dit komt misschien heel depressief over, maar dat is het niet. Ik zal altijd blijven lachen om alle leuke en lieve dingen in het leven.

Seline

Zittend aan het raam, kijkend over een gedeelte van de stad, willen de juiste woorden mij niet te binnen schieten. De gevoelens spelen mij op het moment flink parten, want mijn vrouw heeft zojuist twee embryo's teruggeplaatst gekregen. Dus van even een leuk verhaaltje schrijven komt weinig terecht. Hopelijk worden wij, maar vooral mijn vrouw, beloond voor het jarenlange geduld, onzekerheid, verdriet en pijn, en wordt ons nog altijd twee koppen tellend gezin spoedig uitgebreid.

Nel en Frank

Vandaag is voor ons toch een kleine wereld opengegaan. Iets waarop we niet durfden te hopen is toch gebeurd: van de vijf eitjes waren er drie bevrucht, terwijl het sperma van slechte kwaliteit was. De drie eitjes zitten nu in mijn buik, iets dat heel onwerkelijk is en wat een heel bijzonder gevoel geeft. Of we nu het geluk hebben dat er een kindje komt, dat is nog afwachten, maar het gevoel te hebben om toch even 'moeder' te zijn is al geweldig. Dit was voor ons de eerste keer IVF en hopelijk blijft het hierbij, we wachten gewoon af.

Cora en Wim

'We plaatsen vier "perfecte" terug,' zeiden ze. Inmiddels weten we beter. Die twintig procent geldt echt voor iedereen. Maak het jezelf niet moeilijker dan het al is. Perfect betekent niet: dus zwanger worden. De klap komt alleen maar harder aan. Na vijf pogingen merk ik dat de gehele IVF me gemakkelijker afgaat. De emoties heb je al eerder gehad en het is gemakkelijker de balans te vinden tussen hoop en eventuele teleurstelling. Als je geen hoop hebt, kun je beter niet met IVF beginnen. Als je ervan uitgaat dat het toch mislukt, ook niet. Zoiets als 'there is a thin line between love and hate” , en op die lijn moet je je emotioneel bevinden.

Na vijf pogingen ben ik me ook niet meer zo bewust van al het kunstmatige, het technische. Zwanger worden is inmiddels al ontdaan van de intimiteit, zoals het 'normaal' gebeurt. Ben je 'normaal' gesproken alleen met z'n tweeën, dan speel je nu slechts een bijrol in de gehele procedure. Niet omdat het IVF-team je dat gevoel geeft, maar omdat er zoveel mensen bij betrokken worden. Ik bedoel maar, hoe kun je steeds heen en weer rijden, echo's, prikken, puncties, terugplaatsen en dergelijke zien in een sfeer van intimiteit?

Maar wat ik toe wil voegen is dat het ook voor een man niet zo leuk is om, als je vrouw net leeg gepuncteerd is en pijn heeft, je te moeten kwijten van jouw aandeel. Dat bedoel ik met het ontdaan zijn van de intimiteit, want normaal gesproken heb je er andere gevoelens bij. Goed, voor ons begint ook een periode van wachten en toch hopen.

Guus

Vandaag de eerste (en wij hopen gelijk de goede) terugplaatsing van een embryo. Nog een beetje een onwezenlijk gevoel, iets levends in je baarmoeder terwijl je niet (nog niet) zwanger bent. Nu volgen er zestien lange dagen en nachten. Het moeilijke is dat je er niet te veel van mag verwachten, maar het is wel de laatste hoop op een kind. Als het fout gaat, komt de klap hard aan, maar toch proberen we zo optimistisch mogelijk te zijn. Een arts zal zeggen dat je niets kunt doen om het resultaat positief te beïnvloeden, maar een optimistische instel1ing kan nooit verkeerd zijn.

Astrid en Otto

Fertiliteits verpleegkundige
'We hebben een echtpaar gehad dat ging wandelen in het Leypark om heel dicht bij de embryo's te zijn. Dat is heel emotioneel. De periode van wachten, dan gaan ze door een hel. Bij de gedachte dat er geen innesteling van de embryo's plaatsvindt, gaan ze echt door het lint.'

Wat een toestand! Embryo's in een glaasje - dat dat goed gaat, het is ongelofelijk. Nu dan in m'n buik - hopen dat het goed blijft gaan ... Natuurlijk, soms gaat het goed. Martijn, onze wolk van een dreumes, is daar het bewijs van!

Frank, Rachelle en Martijn

Terug naar Ervaringen