Stoppen

U bevindt zich hier: Fertiliteit Ľ Stoppen met behandelen

Stoppen met de fertiliteitsbehandelingen

1. De klinisch psycholoog

Fertiliteitbehandelingen ondergaan neemt veel van je tijd en aandacht in beslag en vormt een zware emotionele belasting.
Je ontkomt er niet aan dat je kinderwens en de pogingen om zwanger te raken dagelijks je aandacht trekken.
Door het intens bezig zijn met de kinderwens gaat een tijd lang je aandacht minder naar andere dingen in je leven uit. Hierdoor kan je zelfs flink uit evenwicht raken:

  • Het kan gaan voelen als een soort obsessie die veel energie kost.
    Je kunt aan weinig anders meer denken.
  • De spanningen tijdens de fertiliteitbehandelingen kunnen je zo zwaar vallen dat je relatie er onder lijdt of dat je niet goed meer kunt werken.
  • Je kunt zo moe en depressief worden dat je wel aanvoelt dat je het zo niet meer vol kunt houden.
  • Het kan gaan voelen alsof het leven of jijzelf alleen nog maar de moeite waard zijn als je een kind kunt krijgen, alsof al het andere in je leven niet meer van belang is.

Wanneer je gevoel van eigenwaarde alleen nog afhangt van het vervullen van je kinderwens, dan stort alles in wanneer duidelijk wordt dat je kansen op een zwangerschap afnemen.
Mogelijk voel je de angst om wellicht nooit zwanger te worden steeds sterker worden en beginnen de mensen (familie, vrienden, artsen) om je heen je signalen te geven dat je misschien zou kunnen overwegen de fertiliteitbehandeling te stoppen.
Maar hoe kan je ooit stoppen?
Onderstaande tekst bevat informatie om te helpen daarover na te denken en tot een keus te komen.

De keuze om te stoppen

In de afweging om te stoppen spelen niet alleen medische, praktische en financiŽle zaken een rol, zoals 'lijdt mijn werk eronder?' of 'kunnen we een volgende poging wel betalen?', maar vooral ook of het voortzetten van fertiliteitbehandeling nog wel opweegt tegen wat het je allemaal emotioneel kost.
Als de twijfel om door te gaan eenmaal aan de orde is, is de keus om te stoppen echter nog niet direct gemaakt.
Een beslissing nemen over het stoppen van fertiliteitbehandeling is een proces waarin zaken als afscheid nemen en rouwen een rol spelen en je een tijd lang heen en weer geslingerd kunt voelen door een mengeling van gevoelens.
Het idee om te stoppen alleen al doet pijn.
Door de beslissing uit te stellen neemt die pijn onmiddellijk af.
Zolang je namelijk geen beslissing neemt hoef je de harde waarheid van definitieve ongewenste kinderloosheid niet onder ogen te zien.
Maar door de beslissing uit te stellen, kan je jezelf uitputten.

Gevoelens rond het stoppen

Citaat patiŽnt

"Het is allemaal zo oneerlijk verdeeld.
Een baby'tje zou bij ons zoveel liefde kunnen krijgen terwijl er nog steeds baby'tjes te vondeling gelegd worden!"

Wanneer het niet lukt om zwanger te worden, voelt dit als oneerlijk.
Zeker wanneer je er zoveel extra moeite voor doet met fertiliteitbehandelingen kan je het gevoel hebben dat je het juist verdient om zwanger te worden.
En als het dan nog steeds niet lukt voelt het dubbel zo oneerlijk.
Helaas is het leven niet eerlijk en hebben wij met al onze medische kennis geen volledige controle over het proces van zwanger raken.
Als je niet zwanger raakt zal je moeten leren leven met die oneerlijkheid en het feit dat noch jij, noch de artsen er controle over hebben.

Je kunt boos zijn op je eigen lichaam dat je in de steek laat en niet perfect is.
Je boosheid over deze oneerlijkheid kan maken dat je wrang en zuur naar je leven gaat kijken.
Je ziet overal om je heen de zwangerschappen en kinderen die jezelf niet kunt krijgen en je raakt verbitterd.
Die boosheid kan zich ook nog eens nergens speciaal op richten, omdat niemand direct schuldig is. Soms zal je je boosheid uitleven op iets wat niet direct met je kinderloosheid te maken heeft.
Zo zou je bijvoorbeeld woedend kunnen worden als de buurvrouw een onhandige opmerking heeft gemaakt.

Als je de beslissing om te stoppen aandurft sta je niet alleen voor het feit dat je afscheid moet nemen van het idee ooit een moeder of vader te kunnen zijn, maar ook zal je dan geen opa of oma worden en je zult niet weten hoe het is een zwangerschap of een bevalling te beleven.
Ook als je ervoor kiest om een kind te adopteren in deze fase, moet je afscheid nemen van je genetisch ouderschap.

Dit is allemaal heel verdrietig en doet veel pijn.
Toch zal die pijn niet altijd zo scherp blijven en zal je er steeds beter mee kunnen leren leven, ook al is dat moeilijk om voor te stellen als de pijn nog zo scherp is.

En dan is er angst: angst om eenzaam oud te worden en te sterven, angst om er niet bij te horen, angst om niet met anderen mee te kunnen praten of angst om je partner kwijt te raken.
In deze angsten zit de gedachte verborgen dat je het niet aan zult kunnen en dat je geen andere oplossingen zult kunnen vinden.
Maar er bestaan bijvoorbeeld ook andere oplossingen voor de angst om 'eenzaam oud te worden' dan via een kind en zelfs een kind is daarvoor geen garantie.
Jij hebt het vermogen in je om oplossingen voor dit soort angsten te vinden en vorm te geven. Vertrouw in jezelf.

Zolang je tegen jezelf zegt dat je leven alleen maar de moeite waard is als je zwanger kan raken kan je moeilijk stoppen.
Maar je bent meer dan alleen maar een potentiŽle moeder of vader.
Je bent een waardevol mens met meerdere eigenschappen en mogelijkheden.
Pas als je dit beseft kan je begrijpen dat het leven verder gaat na stoppen met fertiliteitbehandelingen.

Het nemen van de beslissing

Ga er eens goed met je partner voor zitten en maak bijvoorbeeld samen een lijst van al je gedachten en gevoelens over het wel of niet stoppen met de fertiliteitbehandeling.
Noteer alle voordelen en nadelen die je maar kunt bedenken ten aanzien van de beslissing om te stoppen.
Schrijf op waar je bang voor bent.
Doe dit allebei eerst op je eigen manier en bekijk en bespreek daarna elkaars argumenten.
Dat helpt om je gedachten te ordenen, er samen over te praten en tot een beslissing te komen.

Je kunt ook samen met een derde je overwegingen, twijfels en argumenten doornemen.
Al denkend en pratend zal het steeds duidelijker voor jezelf worden wat je moet doen.

Rouwen om het afscheid van je "droomkindje"

Als de beslissing om te stoppen met fertiliteitbehandeling is gevallen, begint een rouwproces.
Je begint met rouwen om het verlies van je "droomkindje", het kindje waar je al zo vaak over gefantaseerd hebt, waar je zo naar verlangd hebt.
Dit kindje is net zo reŽel voor jou als voor mensen met een echt kind, alleen zal je er nooit zwanger van zijn en zal het nooit geboren worden.
Er is geen hoop meer om je nog aan vast te houden.

Bij dit rouwproces is het belangrijk dat je jezelf de tijd gunt om je verdriet te verwerken.
Een proces kost tijd, maar in de loop van de tijd zullen de pijnlijke gevoelens wat verzachten en zal je merken dat je je situatie steeds beter verwerkt en er beter mee om kunt gaan.
Binnen het rouwproces maak je allerlei verschillende gevoelens door: ontkenning, verdriet, pijn, boosheid, en periodes waarin je verdoofd bent of er niet aan wilt of kunt denken.
Het is een soort woelige zee die iedereen op eigen wijze doorvaart en waarbij jij en je partner ook verschillende routes kunnen volgen.

Het kan bijvoorbeeld zijn dat jij veel huilt en boos bent en je partner juist stil is.
Probeer respect op te brengen voor de andere manier van verwerken van je partner.
Rouwen mag en moet op je eigen manier. Probeer met elkaar te praten over wat je doormaakt, zonder elkaar te veroordelen.
Het is niet goed om er nooit over te praten, maar aan de andere kant is dagelijks met elkaar praten over je verdriet ook zwaar.
Af en toe praten kan ook. Wees je bewust waar jouw behoefte ligt en geef dat duidelijk aan anderen aan.

Afscheidsritueel

Afscheidsbriefje

Dag kindje van mijn dromen.
In mijn fantasie was je al geboren.
In mijn hart leefde je al.
Toch moet ik je laten gaan.
Ik moet afscheid van je nemen.
Ik weet dat deze pijn minder scherp gaat worden.
Ik zal mijn leven zonder jou vorm gaan geven.
Ik zal leren nieuwe kracht te vinden.
Ik laat je gaan.
Ik kan het aan.

Omdat het rouwproces een nooit geboren kindje betreft, dat geen naam of geslacht heeft, missen we de normale rouwrituelen die we in onze maatschappij tijdens een begrafenis hanteren.
Het rouwen om een ongeboren kindje is 'verborgen' rouwen.
Voor jou heel reŽel, maar voor anderen niet goed te volgen.
Er is geen manier om publiekelijk erkenning en begrip te vragen en te krijgen voor ongewenste kinderloosheid.

We weten dat het nabootsen van een afscheidsritueel helpt bij het verwerkingsproces.
Het helpt als je het afscheid nemen van je kinderwens samen met je partner symbolisch markeert met een zelf bedacht ritueel.
Het is goed om samen op een voor jullie speciale dag iets concreets te doen en heel bewust afscheid te nemen.
Denk bijvoorbeeld aan ballonnen oplaten met een mooie tekst op een kaartje of een symbolisch kindje van klei op een rivier weg laten drijven.
Sommige paren sturen rouwkaarten rond naar dierbaren die hun gesteund hebben tijdens de periode van behandelingen.

Een dergelijk afscheidsritueel raakt je diep, maar helpt ook.
Het samen bedenken van een afscheidsritueel dat jullie mooi vinden, helpt om je gevoelens een weg te geven en er samen over te praten.
De meeste mensen die een dergelijk afscheidsritueel doormaken vonden het heel bijzonder en waardevol om te doen.
Het helpt je situatie beter te verwerken en markeert de omslag van het loslaten van je kinderwens naar 'de rest van je leven'.
Het helpt om los te laten zodat je ruimte krijgt om te groeien en je leven op een andere nieuwe manier in te richten.

Hervinden van je nieuwe evenwicht

Tijdens het rouwproces zal je merken dat je bezig bent een nieuw evenwicht te krijgen en dat je misschien onderweg ook wel wat veranderd bent.
Dat geeft niet.
Richt niet je energie op een soort strijd om weer 'de oude' te worden of op het gegeven dat je 'nooit meer de oude' wordt.
Beter een 'goede nieuwe' worden dan nooit meer de oude!

Als het goed gaat zal je merken dat je ongewenste kinderloosheid in de loop van de tijd een minder pijnlijk onderwerp wordt waar je gemakkelijker over kan praten.
Je onvervulde kinderwens zal altijd een gevoelige plek blijven.
Soms zal je er tijden niet bij stil staan en dan opeens duikt het op kwetsbare momenten toch weer even pijnlijk op.
Het wordt iets wat bij je zal horen, maar het hoeft je niet de rest van je leven te beÔnvloeden in negatieve zin.
Je zult andere bezigheden kunnen ontwikkelen waarvan je meer zelfwaardering krijgt.

Omgaan met anderen

Ook andere mensen, familie en vrienden hebben verdriet om jouw verdriet of merken jouw verdriet.
De meeste mensen weten niet hoe ze hiermee om moeten gaan of proberen iets, maar sluiten niet goed aan bij jouw behoeften.
Veel mensen zullen uit machteloosheid ervoor kiezen bij jou in de buurt maar niet over kinderen te praten en juist dit verzwijgen zal weer extra pijn kunnen doen.
Als je boos wordt op onhandige reacties van anderen, zal je de neiging hebben je steeds verder te isoleren.
Bedenk dat anderen ook maar gewoon mensen zijn.

Mensen zijn niet perfect en ze zullen je dus niet meteen goed kunnen aanvoelen.
Jij zult ze duidelijk moeten maken waar en hoe jouw behoeftes liggen.
Alleen jijzelf kan anderen helpen om op een goede en helpende manier met jou om te gaan.
Stop met anderen verwijten maken en help anderen jou te helpen.
Wil je juist wel of liever niet dat ze met je over kinderen praten?
Wat kunnen ze voor je doen als je een keer huilt of stil bent?
Soms begrijp je jezelf pas als je probeert dit soort dingen voor anderen onder woorden te brengen.

Soms lukt het niet alleen

Soms kan het verwerken van een onvervulde kinderwens zo zwaar zijn dat je het gevoel hebt even niet zelf te kunnen.
Besef dan dat er ook hulp is.
Je huisarts of fertiliteitarts kan je verwijzen naar een maatschappelijk werkende of psycholoog die gesprekken met je voert om je te steunen in dit moeilijke proces.

Verder lezen

Een goed boek om verder te lezen over dit onderwerp is het boek "Ongewenste kinderloosheid, een onzichtbaar verlies" van Odile van Eck (ISBN: 9072455363, Uitgeverij 'De Zaak').
Het lezen van het boek kan je helpen je eigen weg in het verwerkingsproces te vinden.

© V. Boelaars en A.C. Veenstra

(Mw. drs. V.A.J.M. Boelaars, Klinisch psycholoog NIP, Psychotherapeut BIG
Mw. drs. A.C. Veenstra, Klinisch psycholoog NIP, Psychotherapeut BIG
beiden tevens werkzaam binnen het fertiliteitsteam St. Elisabeth ziekenhuis Tilburg)

2. Verder praten: afscheidsritueel

Wij horen goede verhalen van mensen uit de regio Amsterdam die naar Maureen Joyce gestuurd waren en die zeer tevreden zijn. Maureen begeleidt mensen in de verwerking van het definitief niet kunnen krijgen van een kind, waarbij zij meer aandacht besteedt aan de rituelen die hiervoor nodig zijn in tegenstelling tot de klinisch psychologen in Nederland. Zie ook haar website: www.buromij.nl.

3. Afgeschermd forum

Er is ook een afgesloten forum voor vrouwen die uitbehandeld zijn en kinderloos zullen blijven: www.zeerherkenbaar.nl. Uiteraard kunt u ook op ons eigen lotgenotenforum. -->

U bevindt zich hier: Fertiliteit Ľ Stoppen met behandelen
Print deze pagina uit Print deze pagina
Voeg Fertiliteit.info toe aan je favorieten! Favorieten
INTERVIEW

Verhoging IVF slagingskans

Interview met gynaecoloog Van Santbrink over een nieuwe ontwikkeling ter verhoging van de IVF slagingskans.

Lees het interview

Fertiliteitsmedicatie per 2014

De overheid heeft bepaald dat per 1 januari 2014 de verstrekking van een aantal geneesmiddelen aan patiŽnten voortaan door het ziekenhuis moet worden geregeld.
Lees hier wat deze verandering voor u betekent..

Bron: Freya.nl

(advertenties)